Snowplanners
IN DE JUNGFRAUREGION

NAAR EEN ANDER LEVEL

Het is precies zeven uur in de ochtend wanneer Stephan en ik op het station van Grindelwald vanuit de ijzige kou de lekker voorverwarmde trein instappen. Als de treindeuren achter ons sluiten, voelt het alsof de historie voor ons opent: de reis naar de Top of Europe omhoog en het avontuur over de flanken van het Jungfraumassief naar beneden.

 

 

 

In het opkomende zonlicht zien we de oranje zonnestralen achter de scherpe randen van de bergketen oprijzen. ‘Is dat de Eiger?’ vraag ik ongeduldig aan Stephan. ‘Nee, nog niet.’ Na tien minuten kan ik mijn ongeduld niet bedwingen en vraag er nog een keer naar. Niks. Ik sta te popelen om de beroemde berg eindelijk in het echt te kunnen bewonderen. De mooiste verhalen, de indrukkwekkendste beklimmingen en de heftigste avonturen komen hier vandaan. Hier waar wij nu met onze klimgordels, splitboard en lawine airbag naartoe reizen, in ’s werelds hoogst gelegen treinverbinding: de Jungfraubahn. Als mijn gedachten afdwalen naar de oranje zonnestralen die langzaam veranderen in roze lichtbundels, stel ik me voor hoe het is om op de graat te balanceren waar het licht vandaan komt. ‘Kijk!’ roept Stephan opeens. Hij wijst naar de graat waar ik net nog naar aan het staren was. ‘Dat is nou de Eiger.’

 

 

Naar een ander level

We bevinden ons enkele dagen in Grindelwald, het centrum voor beklimmingen en afdalingen van onder andere de Eiger, Mönch en Jungfrau. Normaal gesproken start je, als fanatieke wintersporter, in een skigebied. Dat heeft Grindelwald ook, maar vandaag brengen we het freeriden letterlijk naar een ander level. En daarom slaan we het skigebied deze keer over. Onze afdaling zal over de imponerende Aletschgletsjer lopen, waar de alpinisten zich verenigen met de freeriders.

De Jungfraubahn, die in 1912 gebouwd is, brengt je in een klein uur van de Kleine Scheidegg maar liefst 1400 hoogtemeters verder naar het Jungfraujoch op 3454 meter hoogte. De weg naar de zogeheette Top of Europe loopt letterlijk dwars door de bergen, waardoor je nog lange tijd in het donker en in spanning afwacht op het veelbelovende vergezicht. Ik voel de druk op mijn oren toenemen als we het laatste deel van de tunnel intuffen. ‘Letten jullie op als je zometeen de trein uitstapt?’ zegt onze gids met een bloedserieuze frons op z’n gezicht. Stephan en ik weten niet zo goed wat hij bedoelt, maar ik zet mezelf schrap voor windvlagen van 70 kilometer per uur, acute bevriezing van mijn neus en ademhappen als een vis vanwege de ijle lucht.

Daar gaan we.

 

 

Ontspannen focus

Met 100% focus stappen we de trein uit en lopen we richting de tunnel die ons direct naar de gletsjer leidt. Er staat een hek voor. ‘Ehm…’ zegt Stephan. De gids geeft ons een goedkeurende knik en daarmee toestemming om over het hek te klimmen. Dat begint al geheimzinnig. Ik zie een lichtpuntje, dat moet de uitgang zijn. Jas dicht, helm vast, snowboard in de houtgreep en achter de gids aan.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ik sta nog geen vijf seconden buiten in de krakende sneeuw, heftig verblind van het felle zonlicht na al die donkere geheimzinnigheid, wanneer er opeens een enorm luide brul ergens vandaan echoet.

‘Wat is er? Wat gebeurt er? Waar moet ik heen?’ roep ik naar Stephan.

‘Ik weet het niet!’ is het antwoord.

Het duurt slechts fracties van seconden, wennen aan het licht en de echo van de brul, maar op deze hoogte en in deze omgeving staat je lichaam en geest op scherp. Ik kijk om me heen. Het is adembenemend indrukwekkend. Links en rechts van ons vloeien de scherpe pieken tot aan de horizon van ons af glimmend in het zonlicht. In het midden worden de massa’s gescheiden door de enorme sneeuw- en ijsplaat van de Aletschgletsjer die als een golvende zee zijn hoogtemeters inlevert.

‘Stephan…?’ zeg ik zacht.

‘Ja, dit is fantastisch…’ fluistert hij terug.

En de brul? Dat was een vreugdekreet van onze gids, een soort jodelahietie of een hakuna matata. Niks aan de hand. Geen gevaarlijke wind, geen dodelijke kou en geen ademhappen. Onze alertheid is veranderd naar een ontspannen focus.

 

 

Lopen, hiken, afdalen, prikken

Het terrein waar we ons in bevinden valt onder de noemer hoog- alpine. Je hebt de juiste materialen nodig, een goede voorbereiding en de benodigde kennis van het gebied en de tocht. Onze route loopt vanaf het Jungfraujoch (3454m) over de Konkordiaplatz en buigt voor de Dreieckhorn (3811m) af naar het Westen. Tot de Schinhorn (3797m) wordt het terrein steeds vlakker, waardoor je de vellen weer onder je skies moeten plakken om de route tot aan het zadel, de L√∂tschenl√ºcke (3184m), omhoog te hiken. Deze hike loopt nagenoeg gelijk aan de hoogtelijn en duurt ongeveer twee uur. Vanaf de L√∂tschenl√ºcke heb je opnieuw een fantastische uitloper van de gletsjer in het vooruitzicht. Dat is waar de ‘echte’ afdaling begint, met de Aletschhorn in de rug en de Breithorn in het gezicht.

De frisse bries op het zadel komt precies op het juiste moment. Na twee uur lopen zijn we toe aan twee dingen: ten eerste een flinke slok water. Ten tweede de afdaling over de Langgletscher. De sneeuw glimt, de pieken stralen en wij druipen van het zweet. Tien minuten later, als de vellen weer in onze rugzakken zitten, zijn we klaar om de sneeuw in te duiken.

 

 

 

Tijdens de afdaling, die ook technisch niet ingewikkeld is, horen we regelmatig wat stenen naar beneden kletteren langs de steile wanden. Omdat de Langgletscher relatief breed is, zijn er maar weinig punten waar je echt alert moet zijn op steenlawines. We skien en snowboarden heel gemoedelijk terug naar de bewoonde wereld, zonder haast en met hier en daar een pauze om van het uitzicht te genieten en het volgende stuk van de route te bekijken. Dit gebied roept meer verschillende soort emoties in je op, dan je ooit had gedacht op een dag te ervaren. En hoewel de tocht van begin tot eind een genot voor lichaam en geest is, krijgen de snowboarders onder ons toch net wat meer te verduren vlak voor je het bergdorpje Blatten nadert: een platte uitloper van het dal, waardoor je genoodzaakt bent met je skitokken jezelf gedurende 30 tot 45 minuten vooruit te prikken. Ach, dat is goed voor je conditie…toch?

 

 

De verhalen en impressies over deze regio zijn niet overdreven of verzonnen. Het is een avontuur om alleen al de treinrit te maken, het uitzicht te bewonderen en de ijle lucht in te ademen. Je bevindt je in hoog alpiene terrein, maar hoeft door middel van deze specifieke tocht niet bang te zijn dat je conditie of je technische vaardigheden je in de steek laten. Actie, avontuur, historie of cultuur, wij hebben het hier gevonden.

 

 


 

 

Geschreven door: Mirte van Dijk

Mirte startte in de jaren negentig op een freestyle snowboard met hardboots. Het board is inmiddels vervangen, haar techniek verbeterd en van het aantal sneeuwweken is ze de tel kwijtgeraakt. Alle studies, certificaten en werkzaamheden (van snowboardleraar tot copywriter, van marketeer tot sales rep en van hoofdredacteur tot content creator) hebben bijgedragen aan haar leven als digitale nomad. Een huis heeft ze niet, maar wel een tipi en oude Citroën HY (@meetmisterh). De hoofdredactrice van het laatst overgebleven snowboardblad van Nederland – Taste Snowboard Magazine – reist niet alleen heel Europa door als editor, maar ook als fotograaf en adventure content creator. Onder MVD Media en met @mirtewashere als merk zijn er talloze publicaties met tekst en beeld van haar avonturen te vinden in grote magazines en op online platformen. Na verschillende seizoen in Oostenrijk, Andorra en Japan, is de volgende winterstop van de ambassadeur van Nikita en Eivy in de Spaanse Pyreneeën. Olé! ]  

Lees verder
Mirte van Dijk

Mirte startte in de jaren negentig op een freestyle snowboard met hardboots. Het board is inmiddels vervangen, haar techniek verbeterd en van het aantal sneeuwweken is ze de tel kwijtgeraakt. Alle studies, certificaten en werkzaamheden (van snowboardleraar tot copywriter, van marketeer tot sales rep en van hoofdredacteur tot content creator) hebben bijgedragen aan haar leven als digitale nomad. Een huis heeft ze niet, maar wel een tipi en oude Citroën HY (@meetmisterh). De hoofdredactrice van het laatst overgebleven snowboardblad van Nederland – Taste Snowboard Magazine – reist niet alleen heel Europa door als editor, maar ook als fotograaf en adventure content creator. Onder MVD Media en met @mirtewashere als merk zijn er talloze publicaties met tekst en beeld van haar avonturen te vinden in grote magazines en op online platformen. Na verschillende seizoen in Oostenrijk, Andorra en Japan, is de volgende winterstop van de ambassadeur van Nikita en Eivy in de Spaanse Pyreneeën. Olé! ]  

BLIJF OP DE HOOGTE

Meld je aan voor onze nieuwsbrief en mis niets meer

Wintersport met de Snowplanners!

Wij helpen graag bij het creëren van jullie ultieme wintersportbeleving. Vraag hieronder meer informatie aan.

MEER INFO
SCOTT
Contact
Snowplanners
Zutphenseweg 6
7418 AJ Deventer
+31 570 - 244 008 info@snowplanners.com
Snowplanners
Wij zijn Snowplanners en ons hart klopt nu eenmaal sneller in de winter. Wij zijn wintersport professionals met hetzelfde spierwitte DNA waarbij ondernemen, vriendschap, avontuur, bergen, sneeuw, sportiviteit en plezier altijd centraal staan.

Snowplanners organiseren wintersportreizen op maat voor bedrijven en groepen. Tevens schrijven wij over onze avonturen en het wintersportnieuws op Snowplanners.com en alle social media kanalen.

Schakel ons in voor een ultieme wintersport beleving gebaseerd op jarenlange kennis en ervaring. Volg ons ook op social media en wij zien elkaar zeker bovenop de berg of in de Après-ski bar!
© copyright 2018 Snowplanners
OFFERTE GROEPSREIZEN
Klaar voor die geweldige eerste afdaling?

Neem contact met ons op via onderstaand formulier, wij reageren altijd binnen één dag! De Snowplanners garanderen door een strakke planning, ervaren organisatie en professionele begeleiding de beste wintersportreizen op maat.

Wij zien elkaar sowieso bovenop de berg of anders in de après-ski bar!